Unknown
Full name Rossi I 193; Lupicinus elsewhere.
MAGISTER EQVITVMiRole name: MAGISTER EQVITVM in Gaul under Julian a. 359-60: successor of Severus 8 Amm. XVIII 2.7 (a. 359) ‘Mogontiacum, ubi Florentio et Lupicino (Severi successore) destinate certantibus per pontem illic constitutum transiri debere renitebatur firmissime Caesar’; 11 ‘adscito Lupicino in consilium’. In 360 Julian sent him to Britain Amm. XX 1.2-3; when Constantius demanded troops from Julian Lupicinus was instructed to take them over Amm. XX 4.3, Jul. Ep. ad Ath. 282 D but he was still in Britain Amm. XX 4.6 ‘absentia magistri equitum augente dubietatem’, Jul. Ep. ad Ath. 283A-C. When Constantius heard of Julian’s proclamation as Augustus he appointed Gomoarius to succeed Lupicinus Amm. XX 9.5; Julian feared he might rebel and stopped all shipping to Britain Amm. XX 9.9; he appears to have put Lupicinus under arrest on his return to Gaul Jul. Ep. ad Ath. 281A-B. Lupicinus is named on tiles from Ν.Ε. Gaul XIII 12871-5. Libanius alludes to this office Lib. Or. I 164.
MAGISTER EQVITVM in the East a. 364-7: Jovian appointed him magister equitum in the East, and he continued to serve there under Valens Amm. XXVI 5.2 ‘Lupicinus enim, pridem a Ioviano pari modo promotus, magister equitum partes tuebatur eoas’. He gave effective support to Valens against Procopius 4 Amm. XXVI 8.4, 9.1 and was made consul for 367; ὁ στρατηλάτης, persecuted Euphemite heretics in the East Epiph. adv. Haer. 80.2; στρατηγός, mentioned in Theod. HR XIII 1408.
CONSVL prioriRole name: CONSVL prior a. 367 with Flavius Iovinus 6: Fasti, Rossi I 192-203, AE 1905, 71-2, X 4724.
He is well spoken of by Libanius as magister (στρατηγός) in the East for his support for literature and philosophy and for his protection of Libanius himself from the accusations of Fidelius and his Christian friends Lib. Or. I 164-6. He is described by Ammianus as ‘bellicosum sane et castrensis rei peritum, sed supercilia erigentem ut cornua et de tragico (quod aiunt) coturno strepentem, super quo diu ambigebatur avarus esset potius an crudelis’ Amm. XX 1.2 and ‘homo superbae mentis et turgidae’ XX 9.9.
He was a Christian Epiph. adv. Haer. 80.2, Theod. HR XIII 1408.